fbpx

Baby blues a depresja poporodowa

Posted On 14 lutego 2020

Baby blues i depresja poporodowa to stany na tyle podobne, że bardzo łatwo postawić mylną diagnozę – z tego powodu depresja jest diagnozowana znacznie rzadziej niż smutek poporodowy, a jej skutki są znacznie dotkliwsze i wymagają leczenia antydepresantami.

Baby blues a depresja poporodowa – podobieństwa i różnice

Baby blues, zwany także smutkiem poporodowym, to stan, który dotyka nawet 80% kobiet po urodzeniu dziecka. Za przyczynę gwałtownego obniżenia nastroju są wahania poziomu hormonu CRH, który odpowiada za wzrost stężenia kortyzonu we krwi. Rolą tego związku jest regulacja ciśnienia krwi i ułatwianie funkcjonowania w chwilach dużego stresu.

Przed porodem poziom CRH wzrasta aż trzykrotnie, aby przygotować kobietę na związany z nim strach. Po wydaniu na świat dziecka jego stężenie gwałtownie maleje, czemu towarzyszy płaczliwość, zmęczenie, smutek, problemy ze snem, trudności w opiekowaniu się noworodkiem.

Baby blues może pojawić się także w wyniku zmiany trybu życia świeżo upieczonej mamy, która wcześniej dużo pracowała oraz po trudnych, wielogodzinnych porodach. Stan ten najczęściej pojawia się między trzecim a piątym dniem po porodzie i trwa do dwóch tygodni. Nie wymaga on leczenia farmakologicznego lub psychiatrycznego.

Kobieta dotknięta smutkiem poporodowym potrzebuje wsparcia ze strony najbliższych osób oraz odpoczynku. Ważne, aby w obowiązkach związanych z opieką nad dzieckiem mógł wyręczać ją partner. Korzystny wpływ na samopoczucie mogą mieć także ulubione aktywności, wzbogacenie diety o świeże owoce i warzywa, a także rozmowy z przyjaciółkami lub innymi świeżo upieczonymi mamami.

Depresja poporodowa – dlaczego może być niebezpieczna?

Depresja poporodowa jest stanem znacznie poważniejszym, który bardzo łatwo pomylić z baby bluesem. Z tego powodu rzadziej się ją diagnozuje – ze statystyk wynika, że dotyka ona 10–15% kobiet po porodzie. Depresja poporodowa może być niebezpieczna zarówno dla matki, jak i dziecka – towarzyszą jej bowiem myśli samobójcze lub o skrzywdzeniu noworodka.

Kobiety, które na nią cierpią, nie wykazują zainteresowania dzieckiem lub nadmiernie przejmują się jego zdrowiem, są apatyczne, przygnębione, nie mają apetytu, obwiniają się o bycie „złą matką”, mają problemy z koncentracją oraz niskie poczucie własnej wartości.

Depresja poporodowa rozwija się u kobiet, które wcześniej borykały się z zaburzeniami nastroju, ich ciąża była niechciana lub nieplanowana, doświadczyły traumatycznych przeżyć na sali porodowej, stresu, konfliktów małżeńskich, braku partnera. Może trwać ona od trzech miesięcy do nawet roku i wymaga wdrożenia leczenia farmakologicznego oraz psychoterapeutycznego.

To jednak zależy przede wszystkim od stanu psychicznego i fizycznego młodej mamy. Niektóre kobiety odmawiają przyjmowania tabletek antydepresyjnych z uwagi na ich negatywny wpływ na pokarm. Leczenie farmakologiczne jest niezbędne szczególnie w przypadku nawracających myśli o samobójstwie lub skrzywdzeniu dziecka, a także gdy lekarz podejrzewa inne zaburzenia natury psychicznej, np. chorobę afektywną-dwubiegunową.

Artykuł partnera

Written by artykul partnera

Related Posts

Wybór odpowiedniej klatki dla chomika – co wziąć pod uwagę?

Wybór odpowiedniej klatki dla chomika – co wziąć pod uwagę?

Popularnymi zwierzętami domowymi są koty i psy, ale nie brakuje też miłośników gryzoni. Częstym wyborem, szczególnie wśród dzieci, jest chomik. Obecnie można liczyć na mnogość ras chomików, które różnią się wielkością i umaszczeniem. Jeżeli zwierzę nie ma się zgubić...

Witaminy niezbędne w ciąży

Witaminy niezbędne w ciąży

Wspieranie rozwoju dziecka rozpoczyna się już w momencie poczęcia (często nawet wcześniej, gdy kobieta przygotowuje się do zajścia w ciążę). Znaczenie w tym okresie ma dieta przyszłej matki, głównie spożywane lub przyjmowane witaminy. Utrzymywanie właściwego poziomu...

Samotne dziecko — o trudnościach z nawiązywaniem kontaktów

Samotne dziecko — o trudnościach z nawiązywaniem kontaktów

Niektóre dzieci dość wyraźnie izolują się od grupy rówieśniczej czy towarzystwa innych. Najchętniej bawią się same bądź absorbują uwagę rodzica, nawet gdy dom odwiedzają inne dzieci. Często problem ten dotyka jedynaków, ale także tych dzieci, które do czasu pójścia do...